محمد يوسف حريرى
49
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى )
يا ذونويس ) مورخان اروپايى كهف را به عنوان هفت تن خفتگان افسوس مىشناسند . اصحاب مائده إِذْ قالَ الْحَوارِيُّونَ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( مائده - 112 ) حواريون از حضرت عيسى عليه السّلام براى افزايش يقين و آرامش دلهايشان خواستند تا خداوند مائدهاى از آسمان فرو فرستد ، اما وعده فرمود كه هركس پس از نزول مائده كافر شود او را عذاب كند . و در اخبار هست كه مائده نازل شد منتها در كيفيت نزول و اينكه شامل چه چيزهايى بوده نقلها مختلف است . اصحاب مدين ( م ى ) أَ لَمْ يَأْتِهِمْ نَبَأُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ قَوْمِ إِبْراهِيمَ وَ أَصْحابِ مَدْيَنَ وَ الْمُؤْتَفِكاتِ ( توبه - 70 ) - مدين اصحاب مشئمه ( م ء م ) وَ أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ما أَصْحابُ الْمَشْئَمَةِ ( واقعه - 9 ) اصحاب دست چپ . افراد شومى كه ( در قيامت ) نامهء اعمالشان به دست چپشان داده مىشود و در اين نشانه آن است كه دستشان از حسنات تهى و نامهء اعمالشان از سيئات سياه است ( تفسير نمونه ) اصحاب معلقات - معلقات اصحاب مؤتفكات ( ت ف ) وَ أَصْحابِ مَدْيَنَ وَ الْمُؤْتَفِكاتِ ( توبه - 70 ) - لوط اصحاب موسى قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ( شعرا - 61 ) - ياران و طرفداران حضرت موسى عليه السلام ( گذرى بر قرآن - ص 116 ) اصحاب ميمنه ( م م ن ) فَأَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ما أَصْحابُ الْمَيْمَنَةِ ( واقعه - 8 ) اصحاب سمت راست . آنها كه ( در قيامت ) نامهء اعمالشان به نشانهء مقبول بودن در درگاه پروردگار به دست راستشان داده مىشود . يا آنكه آنها كه صاحب يمن و بركتند ( تفسير نمونه ) اصحاب نار أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ ( بقره - 39 ) اصحاب آتش . اهل دوزخند و به فرمودهء قرآن ( لا يَسْتَوِي أَصْحابُ النَّارِ وَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ . حشر - 20 ) هرگز اهل جهنم و اهل جنت يكسان نيستند . اصحاب وحى ( و ) فرستادگان خدا . آنان كه از جانب خدا بر ايشان وحى مىشد . ( لغتنامه ) اصحاب يمين ( ى ) وَ أَصْحابُ الْيَمِينِ ما أَصْحابُ الْيَمِينِ ( واقعه - 27 ) ياران دست راست . اهل بهشتند . اصمات ( ا ) اصطلاح تجويد قرآن - مخارج حروف ( 5 ) اصلاح ذات البين فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَصْلِحُوا ذاتَ بَيْنِكُمْ ( انفال - 1 ) « ذات » به معنى اساس چيزى است و « بين » به